Wederom een trieste dag, het dooit en dat zorgt ervoor dat alles vies en nat is.
We zijn nog een keer naar Gdansk gegaan, het grote winkelcentrum met voor ons Nederlanders bekende merken.
De prijzen komen echter geheel overeen met die in NL, we hadden zowieso het idee dat Gdansk hoger is in de prijzen dan we verder in Polen tegenkomen.

Kasper was vanochtend op zoek naar oma, keek verbaasd om mij heen toen we beneden kwamen, zo van, er was er toch nog een?
Tja, hij lette ook niet op toen het vliegtuig opsteeg...
Kasper was vanochtend erg dwars en boos, gooide zich van mijn schoot af, ging gelukkig net goed!
Hij kan erg driftig reageren, om daarna weer het zonnetje zelf te zijn.
Soms best moeilijk om mee om te gaan, tot tien tellen is dan niet lang genoeg.
Het beste is nog om hem op de grond te zetten en zelf even af te koelen.

Krystian was ook boos en dwars, wat kun je dan naar huis verlangen!
De kinderen maar snel in de auto gezet en daarna ging het wel weer, eenmaal rijdend wordt Kasper vanzelf weer rustig en zit dan heel tevreden naar buiten te kijken.

In de avond begon Krystian een heel verhaal over de dood, wat je dan allemaal niet meer kunt, en dat je dan onder de grond wordt gestopt.
Toen ik hem vertelde dat het juist feest was in de hemel en dat het niet erg is om dood te gaan had hij daar een logisch antwoord op.
"Mama, hoe hang jij dan de slingers op? O, natuurlijk, aan al die sterren, die hebben allemaal puntjes!" Okee, probeem weer even opgelost.